امروز:یکشنبه, ۳۰ تیر
تاریخ انتشار:۱۳۹۶-۰۶-۱۶

قسمت هجدهم از بخش "شعر با لهجه کازرونی"/نصراله مردانی

عاشقانه های یک کازرونی ۱۸/ بخت سیاه

قسمت هجدهم از بخش شعر با لهجه های مناطق مختلف شهرستان کازرون، با نام «عاشقانه های یک کازرونی». شاعر: مرحوم نصراله مردانی

?عاشقانه های یک کازرونی ۱۸

بخت سیاه

آسِـموُن سُـوْزِ چیشِـتْ ، ماه و سِـتـارَش کی دیده؟
قُپِ سُـرخِ مِثْ گُلِتْ ، گُلوی باهارَش کی چـیـدِه؟

سِـیْـلِ هر کی می کُنی اَلُـوْ مـیُـفْـتـه تـو جُـونِش
اَبرواتْ ، تیر و کموُنِـش ، سی کی آمْـدُوْ کشـیده؟

مو خودُم خوب می دونُسُّم تُو ئی دُنیوی بی صفات
که تُو صحرویْ تنِ تو آهویِ دَسّـی چَـریـــــده!

وَخْـتـی اُفْـتُـوْ صـورتِتْ پَـسْ شُـــوِ زُلفِـتْ میا در
تو چـیـشُـم گُل می کُـنـه سُـرخیِ باغ سَـفـیـدِه

@kazerunnegah

بَسْ که هِشْـتُـم رو کو لُـم بارِ فِراقِـت شُــو و روُز
کَـمَـرُم مِثْ پـیـرِمردا تو رو مَـردُم خَـمـیــــــده

ئی جوری سِـیْـلُـم نَکُ مـامْ یـه روزی آدَم بـیدَم
بَـخُـدا اَ عِشـقِ تو رنگِ تو چِـهْـرَمْ پَـریــــــده

ئی روزا هَر جو می رُم زیـرْ چیشی سِـیْـلم می کُنن
دیگه مَردُم همه دُنْـسَـنْ که مو پامْ سیتْ سُـریـده

اِیْ خُـدا ؛ خِـیْـلی دِلُـم اَ دَسِّ دُنـیـاکـو سـیـرَنْ
نَمْـدونُم تا کی دیگِه بَختِ سـیویْ مو خوابـیـده!

شاعر: مرحوم نصراله مردانی

 

? #عاشقانه_های_یک_کازرونی را  پنجشنبه ها بخوانید
————————–

? @kazerunnegah

 

2 پاسخ به “عاشقانه های یک کازرونی ۱۸/ بخت سیاه”

  1. حسین خسروانی گفت:

    Thumb up 0 Thumb down 0

    **آدم بی پُول**
    فرق آدم دارُ ندار عجیبَن
    آدم ندار تا پیش خُدام غریبَن

    هرکی میگه مُو دوسِتُم دوروغَن
    پاش برَسه میگه سرُم شُلوغَن

    اُکه تا دیروُ میگُ مو رفیقُم
    اِمرو شده طَلبکارِ دقیقُم

    هرسُ طمَع تو دنیا عام زیادَن
    چهار گوشه ی ای شهری عام فِسادَن

    گُت کوچیکی ای دوره دِ حرومَن
    آدم بی پول همیشه پیش سَلُومَن

    آدم بی پول زندهیشَم عذابَن
    کارُی خدا رو حسابُ کتابَن

    آدم بی پول عینه تنُورِ داغَن
    گَشتَنِشَم اِینجُو تا شاه چراغَن

    کَسُی دیدم که جُوی خُوم ندارَن
    اَ بی کَسی روزُ شُوَم ندارَن

    دَردِ مُو هَم یکی دوتُو خُو نیسه
    کاسه ی صبرُم دیگِه عام شکِسه

    دُنیوی اِمرو دیگه جُوی نفس نی
    جُوی آدمی والُو که تو قفس نی

    کاشکی یروز دارُ ندار یکی شه
    جُونا رو جُون همدِه بشه همیشه

    یادتُ نَره اِی رسمِ روزگارَن
    عاقبتِ همه ی ماها مَزارَن

    شعر از حسین خسروانی

  2. حسین خسروانی گفت:

    Thumb up 0 Thumb down 0

    **آدم بی پُول**
    فرق آدم دارُ ندار عجیبَن
    آدم ندار تا پیش خُدام غریبَن

    هرکی میگه مُو دوسِتُم دوروغَن
    پاش برَسه میگه سرُم شُلوغَن

    اُکه تا دیروُ میگُ مو رفیقُم
    اِمرو شده طَلبکارِ دقیقُم

    هرسُ طمَع تو دنیا عام زیادَن
    چهار گوشه ی ای شهری عام فِسادَن

    گُت کوچیکی ای دوره دِ حرومَن
    آدم بی پول همیشه پیش سَلُومَن

    آدم بی پول زندهیشَم عذابَن
    کارُی خدا رو حسابُ کتابَن

    آدم بی پول عینه تنُورِ داغَن
    گَشتَنِشَم اِینجُو تا شاه چراغَن

    کَسُی دیدم که جُوی خُوم ندارَن
    اَ بی کَسی روزُ شُوَم ندارَن

    دَردِ مُو هَم یکی دوتُو خُو نیسه
    کاسه ی صبرُم دیگِه عام شکِسه

    دُنیوی اِمرو دیگه جُوی نفس نی
    جُوی آدمی والُو که تو قفس نی

    کاشکی یروز دارُ ندار یکی شه
    جُونا رو جُون همدِه بشه همیشه

    یادتُ نَره اِی رسمِ روزگارَن
    عاقبتِ همه ی ماها مَزارَن

    شعر از حسین خسروانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.